Yağış çoxları üçün ləğv olunan planlar, tıxaclar və boz hava deməkdir. Amma elə insanlar da var ki, pəncərəyə dəyən yağış damcılarının səsini dinləməyi, yağış altında kitab oxumağı və ya sadəcə sakit bir gün keçirməyi xüsusi zövq hesab edirlər. 

Patrul.az-ın araşdırmasına görə, psixoloqlar, yağışlı havaya müsbət münasibətin bəzi xarakter xüsusiyyətləri ilə əlaqəli ola biləcəyini hesab edir.

Mütəxəssislər vurğulayırlar ki, yağışı sevmək insanın daha ağıllı olması anlamına gəlmir. Lakin aparılan müşahidələr göstərir ki, yağışlı havanı sevən insanlarda müəyyən davranış və düşüncə xüsusiyyətlərinə daha tez-tez rast gəlinir.

Araşdırmalara görə, belə insanlar adətən daha düşüncəli və müşahidəçi olurlar. Onlar baş verən hadisələrə tələsik reaksiya vermək əvəzinə vəziyyəti analiz etməyə üstünlük verirlər. Hava şəraiti dəyişəndə narazılıq etməkdənsə, mövcud şəraitə uyğunlaşmağa çalışırlar.

Yağışı sevənlərin başqa bir diqqətçəkən xüsusiyyəti sakitliyə olan ehtiyaclarıdır. Psixoloqlar hesab edirlər ki, bir çox insan üçün sakit mühit düşünmək, diqqəti toplamaq və daxili tarazlığı qorumaq baxımından vacibdir. Yağışın yaratdığı fon səsi və küçələrdəki nisbi sakitlik bu ehtiyacı qarşılayan təbii bir atmosfer yaradır.

Maraqlıdır ki, yaradıcılıqla məşğul olan insanlar arasında da yağışlı havanı sevənlərə tez-tez rast gəlinir. Bunun səbəbi yağışın insanı gündəlik səs-küydən bir qədər uzaqlaşdırması və təxəyyül üçün daha əlverişli mühit yaratması ilə izah olunur. Yazıçılar, rəssamlar və musiqiçilər arasında yağışlı günləri ilham mənbəyi hesab edənlərin sayı az deyil.

Psixoloqlar qeyd edirlər ki, belə insanlar adətən maraq hissi yüksək olan şəxslərdir. Onlar yeni mövzular öyrənməyi, araşdırma aparmağı və fərqli ideyalar üzərində düşünməyi sevirlər. Yağışlı günlər isə onlara bu fəaliyyətlər üçün əlavə vaxt və imkan yaradır.

Eyni zamanda, yağışlı havanı sevənlər daha həssas və emosional dərinliyə malik ola bilərlər. Onlar ətraf mühitdə baş verən dəyişiklikləri, səsləri və hissləri daha incə şəkildə qəbul edir, buna görə də sakit və rahat atmosferdə özlərini daha komfortlu hiss edirlər.

Bu insanların sadə anlardan zövq almağı bacarması da diqqət çəkən xüsusiyyətlərdəndir. Bir fincan çay, maraqlı kitab, sevdiyi musiqi və ya pəncərə arxasında yağan yağış onlar üçün kifayət qədər xoşbəxtlik mənbəyi ola bilər. Onlar daim xarici stimullara və ya böyük əyləncələrə ehtiyac duymurlar.

Araşdırmalar göstərir ki, bəzi insanlar tək qalmaqdan çəkinmir, əksinə, bunu enerji toplamaq və düşüncələrini qaydaya salmaq üçün fürsət hesab edirlər. Yağışlı günlərin yaratdığı təbii tənhalıq hissi də bu xüsusiyyəti olan insanlar üçün cəlbedici görünür.

Bununla belə, mütəxəssislər bir vacib məqama diqqət çəkirlər: yağışı sevmək və ya sevməmək insanın intellekt səviyyəsini müəyyən etmir. Bu, daha çox fərdi zövqlər, xarakter xüsusiyyətləri və dünyanı qavrama tərzi ilə bağlıdır. Ancaq görünən odur ki, yağışlı havanı sevən insanlar çox vaxt sakitliyi, düşünməyi, yaradıcılığı və daxili harmoniyanı qiymətləndirən şəxslər olurlar.

Bəlkə də buna görə yağış bəziləri üçün sadəcə hava hadisəsi deyil, gündəlik həyatın səs-küyündən qısa müddətlik uzaqlaşmaq imkanıdır.

Ləman Sərraf