Yağışlı hava hər insana fərqli təsir göstərir, kimində sakitlik yaradır, kimində kədər, kimində isə qəribə bir rahatlıq. Psixologiya isə bu duyğuların heç də təsadüfi olmadığını deyir.

Patrul.az-ın araşdırmasına görə, yağış zamanı havadakı günəş işığının azalması beyində serotonin səviyyəsini bir qədər endirir. Serotonin bizim əhval, enerji və motivasiya tənzimləyicimizdir. Ona görə də bəzi insanlar yağışlı günlərdə daha yorğun, həvəssiz və ya hətta bir qədər kefsiz hiss edir. Xüsusilə qısa günlər və uzun gecələrlə müşayiət olunan payız–qış mövsümündə bu təsir daha güclü hiss oluna bilər.

Digər tərəfdən, yağışın ritmik səsi beyni sakitləşdirən, diqqəti toplayan və narahatlığı azaldan bir fon yaradır. Bu, “white noise” effekti kimi tanınır və bir çox insanda rahatlıq, hətta nostalji hislər doğurur. Ona görə də kimisi pəncərəyə düşən yağış damcılarını izləyib özünü daha yaradıcı, daha romantik və ya daha introspektiv hiss edir.

Havanın tutqun olması həm də insanın sosial aktivliyini azaldır, çölə çıxmaq istəyi zəifləyir, evdə qalmaq isə bəzən özünlə baş-başa qalmaq deməkdir. Bu isə emosional vəziyyətdən asılı olaraq həm rahatladıcı, həm də yükləyici ola bilər.

Amma ən maraqlısı budur ki, yağışlı hava ətrafdakı mənzərəni yumşaldır, rəngləri solğunlaşdırır, səsləri boğur – bu “təbii filtr” beyni həddindən artıq stimullardan qoruyur və emosional yüklənməni azaldır.

Yekunda, yağışlı havanın psixologiyamıza təsiri iki istiqamətlidir:

kimsə üçün enerjini azaldan və sıxıcı,

kimsə üçün ilhamverici və ruha dinclik verən amildir.

Ləman Sərraf