“Qaraciyərim şirniyyat istəyir” deyib növbəti şokolada və ya konfetə əl uzadırıqsa, əslində bədənimizin ən böyük filtrini dəhşətli bir aldatmacanın qurbanı edirik. İnsanlar çox vaxt şirniyyat krizislərini daxili bir orqanın təbii tələbatı kimi qələmə versə də, tibbi reallıq tamamilə fərqlidir və bu istək orqanizmin kömək fəryadı ola bilər.

Patrul.az-ın apardığı araşdırmalar göstərir ki, sağlam bir qaraciyər heç vaxt kənar, süni şəkər (rafinə edilmiş şirniyyat) tələb etmir. Əksinə, davamlı şirniyyat istəyi bu orqanda proseslərin pozulmasından xəbər verir.

Bəs bu aldadıcı siqnalın arxasında hansı gizli səbəblər dayanır?

Qaraciyər bədənin enerji anbarıdır və qlükozanı qlikogen kimi saxlayır. Əgər qaraciyər funksiyasını tam yerinə yetirə bilmirsə (məsələn, piylənmə və ya toksin yüklənməsi səbəbindən), enerjini düzgün idarə edə bilmir. Beyinə “enerji bitdi” siqnalı gedir və insan dərhal ən sürətli enerji mənbəyinə — şəkərə qaçır.

Hüceyrələr şəkəri mənimsəyə bilməyəndə daxili aclıq yaranır. Bu zaman insan şirniyyat yeyir, lakin həmin şəkər hüceyrəyə getmək əvəzinə birbaşa qaraciyərə yönəlir və orada yağa çevrilir.

Fruktoza və rafinə olunmuş şəkər yalnız qaraciyərdə parçalanır. Aşırı şirniyyat qəbulu orqanı elə bir vəziyyətə gətirir ki, o, alkoqol qəbul etməyən insanlarda belə sirroza qədər apara bilən piylənmə (hepatoz) yaradır.

Davamlı şirniyyat krizisləri qaraciyərinizin artıq toksinlərlə yükləndiyinin və fəaliyyətinin zəiflədiyinin ilkin siqnalı ola bilər. Bu vəziyyətdə orqanı süni şəkərlə boğmaq yox, detoks effektli qidalar (göyərtilər, enginar, bol su) və düzgün tibbi müayinə ilə ona nəfəs aldırmaq lazımdır.

Cəmilə Cəfərzadə